Coleman Hawkins

Coleman Hawkins geldt als een van de belangrijkste tenorsaxofonisten uit de geschiedenis van de jazz. Met zijn krachtige, warme toon en vernieuwende manier van improviseren maakte hij van de tenorsaxofoon een volwaardig solo-instrument. Zijn invloed is terug te horen bij generaties saxofonisten na hem.

Coleman Randolph Hawkins werd in 1904 geboren in St. Joseph, Missouri. In de jaren twintig werd hij bekend als lid van het orkest van Fletcher Henderson in New York. Daar ontwikkelde hij een herkenbare stijl, waarin hij de harmonieën van jazznummers steeds verder verkende. In 1934 vertrok Hawkins naar Europa, waar hij enkele jaren optrad en samenwerkte met verschillende Europese musici.

Na zijn terugkeer in Amerika groeide hij uit tot een belangrijke inspiratiebron voor de nieuwe generatie jazzmusici. Zijn beroemdste opname maakte hij in 1939 met Body and Soul. De vernieuwende solo werd een jazzklassieker en liet zien hoeveel mogelijkheden de tenorsaxofoon bood.

Hawkins bleef ook tijdens de opkomst van de bebop actief en werkte samen met musici als Dizzy Gillespie, Thelonious Monk en Max Roach. Tot aan zijn dood in 1969 bleef hij optreden en opnemen. Zijn invloed is nog altijd hoorbaar in het spel van talloze tenorsaxofonisten en zijn opname van Body and Soul behoort tot de bekendste momenten uit de jazzgeschiedenis.