Het is 2006 als de dan vijfentwintigjarige Vincent Patty alias Jiggy Djé Noah’s Ark opricht om zijn gelijknamige debuutalbum zelf uit te kunnen brengen. Mede dankzij publieksfavorieten als Blauw Bloed, Positivisme, Michelle en De Kleren van de Keyser maakt hij snel naam als gedreven en buitengewoon spitsvondige rapper, met een aanstekelijk gevoel voor humor en voorliefde voor punchlines. En dan, twintig jaar na de oprichting van Noah’s Ark en zeventien jaar na het album De Ark De Triomf, is er DOG. DOG staat mede in het teken van zijn overleden hond Shifra. Naar eigen zeggen leerde zij hem stilstaan en zorgen in een periode waarin hij worstelend volwassen werd. In lijn met de verrassende release van het langstverwachte album uit de Nederlandse hiphopgeschiedenis, demonstreert de naar wijsheid strevende artiest op de plaat een eveneens verrassend en eclectisch geluid, appellerend aan de rijke luisterwereld van hemzelf en producers Ramiks en David van Dijk.
Grote, anthem-achtige songs, gemaakt om de tijd te trotseren, gestaafd met Jiggy’s treffende en levensbeschouwende woordelijke vermogen om grote zaken klein te maken, en kleine zaken groot. DOG stelt zich ten doel de tijd te vangen in de breedste zin mogelijk.
Zo ook Noah’s Ark, showing the zondvloed who’s boss since 2006.
Artwork: Emiel Steenhuizen
Geproduceerd door: Ramiks & David van Dijk
